среда, 20 февраля 2013 г.

Тут у нас такія горы сінія

Вершы Расула Гамзатава ў перакладзе беларускіх паэтаў


Пераклады А.Звонака


Як з кнігі той чароўнай не дзівіцца,
Што кнігаю жыцця празваў наш люд?
Каб мог пшанічны колас адрадзіцца,
Кладзецца зерне мёртвае ў зямлю.

Калі вясновы дождж ліне над светам, –
Дыван лугоў травою  загудзе;
Калі мільгне сляза ў вачах паэта, –
Радкі сапраўдных слоў душа складзе.


*   *   *

Вось я ля каміна ў хаце дзедавай,
Дзе патух агонь былых застолляў,
Той, хто бавіў час тут за бяседаю,
Больш сюды не вернецца ніколі.

Ды цпялее зноў каменне гэтае,
І сядаюць зноў гуртком мужчыны,
Памяццю маёю абагрэтыя,
Як даўнейшым полымем каміна.





Пераклады Я.Сіпакова

Тут у нас такія горы сінія
І такія хвалістыя нівы!
Каб усёй зямлі іх колер, лініі –
Быў бы свет прыгожы і шчаслівы.

Звычаі ёсць новыя і даўнія
У людзей зямлі маёй вясновай.
Калі б свету цэламу аддаў іх –
Свет бы ўдасканаліўся нанова.

*  *   *


Дарога. У дарозе – бы ў жыцці.
Я знаю, колькі прапыліў шляхамі.
А колькі яшчэ трэба мне прайсці,
Не знаеш ты, не знаю я таксама.

Дарога. У дарозе – бы ў жыцці.
Я мэту бачу і шыбую прама.
А ці змагу, няўрымслівы, дайсці,
Не знаеш ты, не знаю я та


Комментариев нет:

Отправить комментарий